Dur...!
Ne yapıyorsun?
- Yazıyorum
Ama benim istediğimi!
- Önce biriktirdikleri mi
Peki ama neden?
-Temizlemeliyim üzerimdeki lekeyi...


Sen kağıt - ağacın kuru dalı
Akıtıyorum üzerine göz yaşımı,
Bağışla beni,selvinin,çınarın arkadaşı...

Dhavari’de hintli çocukda gördü beni,
Mumbai’deki gökdelene sığmayan beylerde,
Yoksul mahallede umuduyum çocukların,
Karşıki sitelerde paranın çizelgesiyim...

Afrikada zenci kardeşlerinize dağıtılan
Yardım derneklerinin en ucuz hediyesiyim,
Akşam bir ben gördüm mavi peçeli kızları
Birde odun ateşinde kaynayan katıksız su...

Ülkenizde karanlığın ardına gizlenen
Tüccarların,agaların,beylerin ikinci gözüyüm
İşçi mesailerini kurnazca sömüren ben!
Ödül olarak rengim altın sarısına boyanır...

Çok idamlar gördüm ve kırıldım ikiye
İşkence çığlıklarını duydum...
Ölenler üst üste gömülürken toprağa
Kurnazca yaşadıklarını söyleyen yine ben...

İçimdeki yarı utancla boyun egiyorum sizlere
Beni kurtarmalızınız zorba elinden,katilden
Özlüyorum aşk mektupları yazmayı,telgrafları
Arzuluyorum çocuklar kadar güzel günleri...

Birleştirin beni kardeşlerimle!
Birleştirin tüm dünyayı,insanları,
Birleştirin emege dayalı güçlerinizi,
Birleşerek güçlenin efendilerim...!