3
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
901
Okunma
Nasıl olsa bitecekmiş her şiir
Hiç bitmeyecekmiş gibi
Ama nedense her şiir
Hep güzel başlıyor
Kimse de nedenini bilmiyor
Arada kalan
Oradaki mesafe
Yokluğa dair
Yoklukla büyüyor
Oradaki yağmur
Hasrete dair
Hasretle büyüyor
Utangaç bir alfabe oluverip
Yollar bugünlerde asfalt asfalt
Adımlarda kahve kahve eriyor
İnsan ne kadar sevse de
Kimseyi kendine sakladığı
Yalnızlığı kadar sevemiyor
Oradaki mesafe
Oraya kalıyor
Oradaki yağmur
Kurumayı bekliyor
Ne kadar zarif olsa da
Eller ağaçları parçalıyor
Ama kimse bilmiyor
Her şiir güzel başlayıp
Bazen de güzel bitiyor
Bazen dudaklar kanamadan da
Sevebiliyor
Şimdi sevgilim
tekilin ikinciliği şerefim iken
Ki ben hala öksürürken
Gazeteyi göğsüme koyup yatan şairim
Nedense kimse bununla ilgilenmiyor...
5.0
100% (2)
Cevap Yaz