-I-

keşif/ (doğuş)

ışıklı bir düşün yolcusu kanatsız kelebekler
tenimden düşen sebil epigrafları topluyor hece hece
yine de ağır geliyor sıkışmış sîneme konuşan sözcükler

arıyorum gözlerimde seğiren o cânanı
kendimden geriye kalan ne varsa düşüyor içime tek tek

kâh yıldız bakışlı bir gece lâl oluyor dilimde
kâh beyaz giyinmiş bâd-i sabâ üşüyor etimde

sanki girizgâhım ârızını kaybetmiş şeydâ
güneşe kandil yakan hicrân dökümünde

-II-

az/uz (yol)

ulak bir yalnızlık demleniyor gözlerime
hangi sevdanın buluşunu eğretilesem
kırmızı bir avaz oyunu benekleniyor bileklerimde

ıtırlı bir asi mecrûh bir kalp ve sürgün bir budala
Evliyâ’nın coğrafyası gibi çok gözlü bir gezginim sadece

benim ülkem yok benim dilim yok benim yolum yok
pusulasını şaşırmış yıldızlar gibi göçebeyim şimâl seslere

belki bir Kafkas belki bir Macar belki de bir Türk
her koştuğum yüreğin hayat sâhifesine lûgat verdim tarihimce

-III-

fâni/ (ölüm)

ruhsal pasaportlu bir Nebi’nin ıslak ve şâd gözleri
antik küllerin doğuşu gibi flu bir ritüel bırakıyor toprağıma
şeb-i arûs lâmelif kıyılarımda geziyor

en çok mâi ve siyah konuşuyor beni
tenime değen her aşk füsûnlu zincirliyor asi bedenimi

sürüklüyor benliğimi korkarak ellerimi bıraktığım o uçsuz bakışlar
riyakâr sabahlar ağıtlıyor kemiksiz silûetimi

yine en çok türkü dişli bulutlarda melezleşiyor akşamlar
pas tutuyor yüreğim sevmiyor içini dökmeyi

../