-I-

Bir barış getirin;
İçinde dilini bilmediğim tek bir kelime olmasın
Kurusun çöp adamların zihninde ki bütün ölü fikirler.


Tutun ellerimi;
Kırışmasın artık ülkemizin üstünde ki o mavi gökyüzü
Ateşi bir kez daha düşürmeyin kadere
Geçsin o dudaklarda ki kurşun izleri

Yeter artık sızlatmayın annelerin kemiğindeki o ağrıları
Bırakın sonu mutlu biten masallar okusunlar çocukların ömrüne.


Nefretlemeyin;
Sokakların topuğunda kol gezmesin ölüm
Dökülmesin vişne tadında gençlerin o güzel yüzleri
Yarışmasınlar ışığa koşan kelebekler gibi

Uzatın ellerinizi birbirinize
Değsin barış yankıları yüreğimize/yüreğinize
Çok mu zor tek bir cümlede beklemek umudu.


-II-


Gülümseyin;
Avazı çıktığı kadar çığırsın türküler
Yakası açılsın bütün yasakların
Düğüm olan ne varsa çözülsün içimizde tek tek
Uyansın kasımpatılar.


Parmak uçlarımıza konsun ateş böcekleri
Yaşlanmasın büyüdüğümüz hiç bir şehir
İzdüşümlerini toplayalım her yıl


Kadife yağmurlar yağsın
Kalplerimizin üstüne
Bir daha yırtılmasın kartondan evlerimiz
Sönmesin ateşimiz.


Adem ile Havva’nın vuslatı gibi
Sevelim ülkemizi hesapsız kavgasız
Hepimiz kardeşiz.


../
Oktay Şafak.