uyanmam gerek, bitti bu rüya
uzaklaşıyor bindiğin gemi
geçmişin gölgeleri kaybolmakta
yitiyor sesler yavaş yavaş

limanda telâş içimde tenhalık
gözümdeki deniz, içimdeki deniz başka
gözlerin sisli ufuklarda artık

gülüşünle sustu bülbüller
yankısı yok o şen sesinin
bütünlenmiyor bir türlü kırılan parçalar
yeşilde büyüyor sarı lekeler

bilmezdim böylesini yaşayacağımı
kalbime sokulan gizli bir hançer ucu
derine iniyor yavaş yavaş
bundan ötürü bu kalbimdeki sızı
bundan herkesten kaçıp gitmeler

nereye dayamalı bu yorgun başı
akşamdan kalma sarhoş gibiyim
ne kadar içsem de kanmıyor içim
ateş yanıyor içtiğim suda

yaşamak mı ölmek mi kolay?
ellerimi acının elleri tuttu
aşk dediklerinin tarifi bu mu?



Hâdiye Kaptan
c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir