Ben giderken en çok seni
Götürmüşüm yanımda
Yeni öğrendim
Kimi sevdiğin önemliymiş hayatta
O sana ismini söylermiş ahrette
Uzun yolu göze alamayan kalabalıkta
Bir yanlızlık kaldı isimsiz yanlızlıkta

Anlatsam kimse anlamıyor artık
Nefesin yetmedi diye maziye gömmek zor
Nefesini yutuyorum hala
Orucu olmayana ugramaz bayram
Kendimi kaybediyorum ara sıra
Uzak ara birilerine yazıyorum hep
Denizde başka balıklarda varmış göremedim
Bir umutki simdi unutulmuş
Kangren olmuş, beynimdeki tÜmörmüş
Seninle miladımı sıfıra çektim
Sen hep gidiyorsunya bende grip oluyorum habire
Burnum koku almıyor
Kusuyorum hafiften
Bende hafiften bir hayat var
Artık çekip vur

bu gece şeytanlar gelsin sen uyurken ,
peynirimin ekmeğini döktüm heryere.
herşey hazır yani,
gözüm kapalı nöbette bekliyorum.
bana umut veren detayların
aynı zamanda umudumu kırması ne garip
mevsim bitti
yağmur yüzümüze degmeyecek artık
uzaklar yakın yakınlar ırak olacak
söz bitti
ne güz kaldı ne bahar
yıldızlar göz kırpmayacak artık
aşk cezada tamam oldu
biz beyazlara büründük
gölgesiz kaldık
oysa bir elektrik kesintisiyle başlayan her şeyin
karanlığa gömülmesi ne garip
mum ışığında yanan bedenleriz
o zamandan belliydi
karanlık gülleriyiz
aydınlığa izinsiz
gecede mühürlüyüz