/Oy zulüm sancısı ölüm
Vicdan bihaberi bedenlere dökül bir nebze/


Ah…
Gözyaşına düştüğüm iki gözüm
Mertliğin bohçasında kanayan s/özünle
Ellerime sıra gecelerinden bir türkü kına
Sürgün dudaklarından bir katre es ver
“Bir o yani
Bir bu yani”
Başımı yaslayıp kederinin göğsüne
Öpeyim türkülerini çığlıklarından…



Bütün sızıların kangrenini
Yüreğin büyüklüğünce sürgitlerini
Ve dönüşlerini duyularıma bir s/es dökümlerince
Zülfü ah’lar düşümce.

Cilalanmış isteklerin hükümlerince
Onurun namüsait dileklerince
Salkım salkım dökülen vicdanın yüklemlerince
Vur bir es türkülerinden
Vur mertliğin kaidesinden
Bir mızrap
Bir ülke yüreğinle...


Bana yüklü baharların özlemlerinden
Kurşuna çekilmiş ağıtın o vakur dinginliğinden
Bir tutam gökyüzü-n aydınlığından anlat
Beni benden ç/al adam
Bana türkülerini söyle güvercin kanadından
Al ömrümü başın gözün üstüne...

Ağladıkça coşan kehribar avazının el aman yokluğundan bir özgür selam gönder
Aşkının beyhude yansımasından sabaha
Bir güneş doğ
Rastgele ölümün bucaksız ovasından
Sıralı düşlerin yok oluşundan bahset
Günaydın demeden puşt sabahlara…

Hani o türkülerinin tozlu yollarında düşe kalka adımlarken sılayı
Sürgün misafirliğin tecrit yankılarından
Bir selam yolla ozan vurgularınca...

Xezalın oğlunun diline plesenk zılgıtla ferman
Kanayan yara
Buhurdan özlemin lâl her nefeste, yürekte hızma adın
Benden seni ç/almadan
Bir mızrap es ver adam adamlığınca
Bir ulu çınar gürle...


“Seni her nefeste özledim bugün”

20.01.2011



Edebiyat defteri yönetimine en derin şükranlarımla.Saygılar.