![]() Paradoksum İncindi -5Ağlayabilmek gözyaşlarını dökemeden Züleyhanın Yusuf’a aşkı gibi Mecnun’un çıkmaz sokaklarında gözyaşları da olmadan yaşayabilmek değerini bilmek esasında hiçbirşeye üzülmemek diye değil Holoskobumu aldım yine yanıma Sokaklar,aynı sokaklar son tahlilde Paranoyak cephanelerim dilimde Her biri yeninden şiir olma derdinde Gönlüm duygusallığın truva atlarını siliyor Unutmak fiilini kökünden silen parçalar Plütona doğru sergüzeştlik yollarında Boynum tutkunluk esaretinde yeniden Kırmızı kiremitlere basıveriyorum yavaş ve sakin Ruhumdaki tüm tezatlar birer ümmi kahin Yollar biliyorum aşağıda,velakin Oralara gidiyorum tekrardan Ve sevgilerimin paradoksunu çözümsüzlüğe itiyorum Kul euzu diye dualarım sorgularda Bir cinayetin faili meçhulu olmuş aşk yangınım Avam dedikoduları çamaşır makaralarında Sevgi malikhanelerinde ermeni sokaklarının ti’liği Karıncalara basamıyorum,korkum değil parasızlık Altı gün et yedikten sonra bozup sindirim sistemini Şimdi küfür ediyor paradokslarımda ki manasızlık Fazla uzun değil yollar ve ihanet bekçisi değilim Biraz uzanacak dizelerim,nefes alması lazım hecelerimin. |