fırından yeni çıkmış ekmeğe sarılır gibi
sarılmak lazım yaşama, belinden, sıkıca.
ve bir kemanın sesini dinler gibi dinlemek
kulağınıza meltem olup esen her sesi.
hiç çekinmeden kimselerden,gülebilmek,
canınızın çektiği, aklınızın estiği zaman.
ayaküstünde ve günün her saatinde.
sıcacık bir nefes gibi sarılmak lazım.
ve kahkahalar atarak bakabilmek,
tam gözlerinin içine yaşamın.

yoluna çıkan küçücük taş parçasına
küçücük bir tekme, bırak düşsün denize.
sen en uzak ol, at kendini,
baharın tomurcuk olup renk açtığı bir yere.
arkanda ormanlar gölge olsun,
en sevdiğin türküyü mırıldansın dudakların
önünde bir derin deniz, gözün üstünde olsun.

uçur gökyüzüne doğru şeytan uçurtmasını.
üstüne en doğru felsefesini yaz hayatın
gülen çocuk resmi gibi, yada uçan bir kelebek.
ipi koparsa birden, en inceldiği yerden,
sakın aldırma, bakma bile arkasından.
hafifçe selam ver başını eğerek öne
ve devam et henüz gidemediğin yöne.
izleyenler daha garip olsun, hiç anlamasınlar.
mutluluk yakalandı işte, avucunda kalacak,
bırak izleyenler bunu hep öyle sansınlar.

Cevat Çeştepe

(eski tarihli bir çalışma)