Karanlık konuşur karanlık susar
Titrer ürperirsin karanlıklarda
Güller sancılanır bülbül kan kusar
Çileyi örersin karanlıklarda

Yarasa oynaşır gece koynunda
Korkuluklar hakem olur oyunda
Kaç mağara dili bağlı boynunda
İçinden sorarsın karanlıklarda

Düğün tutup halay çekerken cinler
Tene temas eden rüzgârı dinler
Uçmayı unutmuş tüm güvercinler
Boş yere ararsın karanlıklarda

Burnunu yalarken ölüm korkusu
Akmayı bırakıp ayaklanır su
Avcıya rastlamış ceylan korkusu
Baktıkça görürsün karanlıklarda

Şebnemler üşütür çiçekler yanar
Kanın çekilirken duygular kanar
Gök buza kesilir bedenin donar
Çözülüp erirsin karanlıklarda

Kim olsa korkardı kimsesiz kuzum
Karanlık derindir karanlık uzun
Mızrağı saplanır kara sonsuzun
Düşleri derersin karanlıklarda

Yerler ağarınca şafakta söker
Gamlı Gözükara’m içini döker
Tümün tarif etmek zor teker teker
Boşluğu sararsın karanlıklarda

Seyr ü Sefer (sh. 40)