Onu karanlık bir odada bekletin ruhumu uğurlayıp geleceğim.
Veda… Kimdim?
Yorulmayın, ben söyleyeyim.
Ruhu üşümüş lafta ölümü bekleyen bir dilenciyim
Durun. Az önce sahipsiz bir beden gördüm getirin mendilimi
Ben giyeyim!
Ben mi kimim?
Ruhumun emanetiyim.

Artık başla sevgili kehanetlerle yalnızlığı işlet
Geceyi indir yüksüz bıraktığın omuzlarına ve kimli bir yalnızlık peydahla
Ben kimim? Ruhum ağzımı bozma, beni uğurla…
Hayır, dur! Hayırlı bir vakitten bahsetmeden sana ikindiyi hiç anlatma
Yağmur şaşmış da görünmüyor onca damla
Gülüyorum içimdeki bu sudan telaşa
Kafiye arıyorum ben uyaklarım uyumsuzluktan çıkalı yola ki beni hatırla…

Ben bir dilenciydim sahipsiz mezarlara
Onlar çıplak bedenlerdi ve ben mendilimi giyiyordum ara sıra
Haydi, yaşayan ruhlar size elveda!

Ben mi? Ben bir seyyahım geziyorum orda ölü, burada yaşarcasına…