içimdeki sahte umudu ortaya serer diye
kendi gözlerimle karşılaşmaktan korktuğum
aynada yüzleşiyoruz yüzümle

yaşanmamış sevinçlerin acısıyla kaplanmış
kabuğunda bekliyor mayısın soluğu

aydınlığa akamıyor gözümdeki kara
gecikiyor yaşanması gereken an
telâşlanıyoruz

/oysa, ne üzülmeler , ne sevinmeler eştir yaşamda
hangi terazi şaşmaz deyin bana
ve kimdir kendini telef eder, denge diye diye/

bak ve gör gözüm
üç rengi var yaşamın; siyah, beyaz ve gri
hepsini yaşamadan olmuyor
biliyorum, sen de bilmelisin

yakmadan tomurcuklarını hıncım
zedelemeden yaşam damarını
usul usul kırmalıyım kabuğu(nu)mu

son bir şans daha ver hayat, dünün yaşanılmamışlıkları için
yeni doğan bebeği, pamuklara sarmalar gibi sarmalarım ben onu
gece tarayamaz saçlarını bir daha
dudağıma kondururum
mayısı / mutlu mesut güler mayıs aynada
menziline girer, ben de gülerim…
derken, belki de hırsından çatlar, yok olur hüzün


Hâdiye Kaptan

c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir