Ve öptüm dudaklarından
Kinayelerin kavliyle


Bir buse ittifakıydı bu
Yitimden ziyade dirime velâyet eden
Amma velâkin
Yükseltmiyordu beni düşler
Dirim sen
Dölüm aşksız bir yabana çalınmışken


Dudaklarında meşrepsiz bir tema
Arsız nidalarla adımı ayıplıyor
Adını dilime yasaklıyordu
Umarsızdım
Kaygısız bir kipti aldandığım
Eylemleri kalkansız yakalamış
Memnuluğun mahsulü dudaklarını tartmıştım
Karar kıldım
Temayı can evinden vuracak
Seni üssünden sıyıracaktım
Öyle bir taşkınlıktı ki
Arsızlığıma azdım


Eğildim gecenin rahmetine
Ve öptüm dudaklarından
İfadesizce
Ağzım,dilim yok benim
Ki zaten sözcükler hepyekten hallice



Bir taşımlık hür iradem
Gölgesiz kandı bu gerçeğe
Yalanın ardı gece
Gerçeğinse gölgeye ihtiyacı yok
Yalanın gerçeğe perhizi bu
Gölgenin hasmına hacet yok
Dudaklarının ilk seferi
Ruhumun yaveri bu
Kayba tahammülüm yok


Çekilen fetvayı görmez oldu gözlerim
Ki gözlerin
Mahremin
Su götürmez gerçeğimdi gözlerin
Nükteli yeminim...


Zaman toktu
Benimse zamansızlığım ayyuka çıkmış
Eller dudaklara atfımı sanrılaştırmıştı
Doğruldum


Dirayetsiz cümleler çıktı kınından
Sokuldu ruhuna sol yanından
Ve son bir atakla
Öptüm cevval dudaklarından