Etine dolgun bir rüyaydı gördüğüm
Gördüm
Göze hitap gönle hicaptı ellerinle örttüğün
Dört duvar bir ayrılıktı ellerimle ördüğüm
Gördüğüm
Ellerimle göğüne fersiz yıldızlar sürdüğüm
Gördüğüm
Bir vedayı şekilsiz şemalsiz gözlerine düştüğüm
Şimdi her halin yaban
Her sözün köstekli bir saat kadar eski
Ya gözlerin...
Üstüme düşmeyeli kaç bakış eskitti kim bilir
Dudaklarım adına ihtimamı yitireli beri
Gelinciğe meyilden kırmızısını kaybetti
En çokta duaları mey bilip
Dualarla meşk edip
Aşktan taraf sökük bir duada bakirliğini kaybetti
Bir sürgüne sürgün koştu sözleri.

Şimdi gelme
Gelirsen düşümle muteber gelir terslikler
Ebetsiz bir terslik bize rücu eder
Şimdi gelme
Gelirsen anlamını yitirir gelmeler
Ki gittiğinde irtifa kaydetmişti gitmeler



Ne tazelenecek bir anımız
Ne gölgesinde gölgeler eskiteceğimiz bir söğüt dalımız
Hiçliğe sırnaşacak felsefemiz dahi kalmadı
Ya bu harici takatsizlik
Bu doğurgan yalnızlık
Kaç geceyi sek devirmeli
Kaç güne ebediyeti ezber geçmeli
Bilmiyorum...
Bunca hezeyana ayak uyduracak ne vardı
Bizde bizi eskitecek
Bize bizi örseletecek hangi kafiye müstahaktı
Seçemedim
Ki bu son gösteri tevazuda
Bundan sonrası her haliyle angarya...




Aslında bildiğimdi gördüğüm
Bildiğimi özet geçtim
Bildiğime sırnaşıp bizi bizden ettim
Gördüm
Senden taraf alıntıydı intihar isteğim
Gördüğüm
Küçük bir ilintiden uzantılar yüklediğim
Ki aşka uzanabilseydi anagramlar
Yani tek bir heceden sıyrılabilseydi destansı aşklar
Oncası arasında bir tek sen kalırdın
Bir sen aşkın anagramı sayılır
Bana ömürlük telafiyi anlatırdın


Şimdi gelme
Telafiler anlamını yitirdi
Bundan sonrası şehadette terfi
Şimdi gelme
Ki inancım dualarla beraber sürgün yedi
İnancımın elleri esarete kitlendi.


Sahi hangi düştü içimden geçen
İçinden geçtiğim düştü içime iç geçiren