Bozuk
Bozukluk
Muhtevası ne kadar insan ederse işte
Ya da sade
Sadece
Bir göz tekmili,bir kirpik hilesi
De ki ömür
Mutluluk merhalesi


Eli insan tutmuş ne kadar şehir
Dili asit yağmuruna tutulmuş ne kadar şair varsa
Gözünü aşk bürümüş ne kadar adam varsa işte
Her biri bozuk atıyor şimdilerde
Elimse hep boğuk
Elimin altında hep bir boğum
Bir şehri çarpanlarına ayırıyorum
Ya da bir çocukluğu gözyaşlarımdan sıyırıyorum
Bir başkası Leyla’yı anıyor
Ben Leyla’nın boğumlarından binlerce Mecnun yaratıyorum
Yaratmak Tanrı’ya mahsus ya
Leyla öykünüyor Tanrı’ya
Ben yaratıyorum o anıyor
Ben anıyorum o ağlıyor
Anmak bileği taşı kesiliyor...
De ki Leyla Tanrı’sına ibadete kalkıyor
Yine de yetiremiyorum şehrime
Bunca aşık,bunca şair gölge edinmişken destansı dizgeleri
Ve şarkılar ipotek edilmişken nezdimde
Hiçbir sonucu yakıştıramıyorum bu sebebe
Elimse hep tutuk
Elimin altında hep bir tutukluk


Acziyetin kula merasimini biliyordum elbette
Ya da kulun küle hasetliğini
Ki ateş yakmaz özgesini
Bu yüzden külün kul yüreğine ağır gelişi
Ama aşktan içre acziyete destur diyemiyorum
Toy bir dalgakıran misali
Sakındığım limanı tarumar ediyor
Maviyi hısmından söküp atıyorum
Deniz yeninden oluyor
Yer gök kıyamet
Bir görsen
Düşe,düşüne öylesi bir icabet
Deniz yerinden oynuyor
Elimse hep çolpa
Elimin altında hep bir çapanoğlu

Ve biliyorum galiba
Bu temsil Tanrı’ya mahla
Ki Tanrı elinde bir asa
Dokundukça ahdediyor bir hülasa
Eleğini asmış bir dünden bugüne sarkıyor zaman
Alacasını da alıp giden gece
Özü söze karışmış bir hece oluyor aşk
Sonra kırkı çıkıyor aşkın
Pençelerini geçiriyor onlarca çift göz
Feryat figan bir ayrılık düşüyor ardına
Birde Tanrı’ya tamaşa bir hikaye
Hayat şaşkın
Böylesi yok sayılmamıştı zatı muhtemel
Unutmuşum,unutmuş
Zafiyetti her dönem devreden
Devrine sadık bir çarkedişti elem
Elimse hep bozuk
Altı üstü bozukluk
Hepi topu boyunduruk ...





Not;Enheduanna tarihte bilinen ilk kadın şair hatta bazı kaynaklara göre ilk şair.