Yüzümü gördün mü
Gördün mü yüzümü Sargon


Sanmıştım ki
Bu taşralı çehre,bu kargılı gözler
Her biri birer ikon
Her biri İnanna’nın mahremine fon
Mabedimin cebrinden sakınıp
Krallığına bahşettiğim şu sözler
Öz suyu insan dili
Özü benzetmeden muaf
Özü Ankasız Kaf
Soyu sopu insan fiiline endeksli
Özü sözü yazgıya hükümlü bir çark
Ki nü birer çekimdi her biri
Renklerini yeryüzü çekeli
Özleri diplerine vurdu
Mum misali...
Yalan yok,yalancı yok
Peki kim bu öğüdün harisi
Söylesene Sargon
Vacip miydi bu suretin katli
Hani kağıtlara gölgesiz işlenen şu sözler
Bir pandomimlik suretimle beraber gittiler


Ellerime baktın mı Sargon
Nasıldır çizgilerine adres tayini
Nasıl işler bu yaşanmışlık nakşı ayini
Ellerim Sargon ellerim
Dökme taşlara bedeldi dökümleri
Dökme birer lahitti
Tanrı’ya atfa bileneli beri



Benim göğümün öyle parlak yıldızları yok
Gecelerinin de ayrı bir nahoşluğu
Hele de toprağının dölüt kesildiği
Görmedim
Çünkü çepeçevre günahtı
İnkardı İnanna’nın gömüldüğüm gözleri
En kallavi sunaktı sonra namım
Keza dile mahrem kaçardı adım
Tahta geçen her bir İnanna’da
Anıldım
Ki
Dilini ısırıp,adımı yüceltirdi Tanrılarım


Tut dilini Sargon,tut
Sakın ola dişlerin kavramasın
Senden bana arz tek varlığım
Gazabım
Üzerine kapaklanıpta
Seni meşru tanrılığından azada kalkışmasın.


İçini gördün mü
Gördün mü içini Sargon
Sen yalnız içinle toksun
Bırak için dışına vurup
Öylece yokluğu bulsun.
Bırak yokluğun Tanrıların gönlünü hoş tutsun.







Enheduanna;Tarihte bilinen ilk kadın şair hatta bazı kaynaklara göre ilk şair.
İnanna;Enheduanna’nın baş rahibesi olup uğruna şiirler yazdığı tanrıça.
Sargon;Akad kralı aynı zamanda Enheduanna’nın babası.