Seyrana çıkalım gelin dostlarım
Geçmişten ders ala ala gidelim
Makul olan her teklife uyarım
Kelam-ı kadimli dile gidelim

Yüzler gülsün gözden yaşlar akmasın
Biri yesin biri ona bakmasın
Yol azığı için canın sıkmasın
Gönül yaylasına bala gidelim

İnsan; eti yenmez gönü giyilmez
Gönülü bilmeyen Kâbe’yi bilmez
Malayani söze kıymet verilmez
İlim bahçesinde dala gidelim

Hiç düşünme tak dünyayı peşine
Dönsün etrafında bırak işi ne
Ne karıştır ne de karış işine
Sırat-ı müstakim yola gidelim

Yokluğun kıtlığın sırası olmaz
Kurşunun kapanmaz yarası olmaz
Gönül pazarının parası olmaz
Coşsun gönül güle güle gidelim

Mutlak Yaradan’a malum halimiz
Elbistan ilçemiz Maraş ilimiz
Nevbaharda çiçek açar çalımız
Göster buna uyar ele gidelim

Seven bağlanırken sevgi bağına
Kar boran yağmasın gönül dağına
Girsin Gözükara’m altın çağına
Dört mevsim solmayan güle gidelim

Çark-ı Devran (sy. 81)