Soyunmuştular sırlarından geceye
Mehtap soluyor du nefes nefese
Uzun süreli bir bilincin
Bilinçsiz makasına yenik düşmüşlerdi ikiside
Kesiyor du tenimi nefis nefisti
ayılmak istemediğim sarhoşluktu

Aslı

Kusursuz düşlerinden çaldığım kadın
Küsüntüsüz tekrarıyla gözlerinin
Kenarların da bu şehrin
Birleşti yolları milyon evin
yanıyordu canı yerin
Bu alkol kokulu şehrin
şişelerin de buluştular

sonbahar kokuyor du
yeni yetme ateşleri yanmıştı ülkemin
sirkeci istasyonu buğuluydu
rüzgarın yapıştırdığı iki yapraktı
gözleri görünmez ki buluştular

ikisi de yollara alışmıştılar
kadın unutmak istiyordu,
adam sonunda özgürdü
bir mektup yetti Tanrıya
Birleştiler artık buluşmuştular



telli babada buluştular
ne karakış ne komşular
Her seye alıştılar
uçurumunda dünyanın buluşmuştular
sirkecinin gözleri buğuluydu
iki damla göz yaşı yetişti trene
kirpiklerinin ucunda buluştular


Acıyor du karnı yerin
karanfil tutan elleri titriyordu ağacın
hiç ayrılamazlar ki
artık buluştular

başımı yastığa koyduğumda her gece
şeb-i aruz istiyorum her bir şeye
oysa geçişiyoruz her yerde
ne güzel yolları göğün oysa
karıncanın su içtiği yere
ektiğim cemre
sığarmı asla dereye
denizler düşlüyorum çöllere