21
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
6046
Okunma

Öncesizliğin iziyle geleceğini biliyordu/m.
orman kokuyordu eski taş duvarlar;
esrik rüyanın koynunda uyanan zincirli ellerde
yeniden tazelenen tendi yaşama arzusu
sinlerin sesiyle irkildi damla damla aktı su
dokundukça taç yaprağına defalarca
göllerinde yıkanan ruhla
soyunduğu yerden yüreğine indi düş uğultusu
ülkeler yer değiştirdi zihnin tünellerinde
ki kan damlarken sunağın beyaz elbisesinden
sırtına kazıdı gerçeğin adını…
yitik zamanları sildi dilinde çoğalan tat
ne şarap kokusundan ne şerbettendi ilâhilik
gerekmezdi uçmak için kanat
ve sevişmek için yatak
susmak kadar konuşmaktı belki aşk
nedense Narissa
ilk önce gerçeklik terk etti s/aklımı…
şimdi rahat bırakmalı zamanı ışığında kalsın an
dökülen her söz kendine aşina
söylenen her dua kendi dilinde kabuldür
sevdiği kadardır insanın ten yaşı…
sunu;
önce/sizlik g/izli bir kimlikti
ruhunu şiire bıraktı…
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.