11
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1252
Okunma
Bir ruhtan üflenerek
Binlerce olduk, bölündük
Milyonlarca, milyarlarca
Ama bir olamadık hiç
Aynı göğün,
aynı toprağın çocukları
Paylaşamadı
Karşılıksız verdiğin kaynağı
Gözyaşıyla bulandırdık denizlerini
Deldik göğün mavisini derinden
Asitlendirdik bereketli yağmurlarını
Dolaştık boynumuzu eğmeden
Biliyorum çok güç işin
Affetmek bunca zulmü
Ve yine vermek sınırsız
Bu ne sonsuz tüketim,
Bir galipsiz yarış
Sana kaç ağaç borcumuz var,
Sana kaç çocuk, kaç barış?
Gel öp en kara yürekleri ne olur
Vicdan pusulası ver ellerine
Şayet varsa,
Hak edenleri al artık
Cehennemine…
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.