27
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
2916
Okunma

kadın / öz
şair / biçim
ben / umudum
( Hasreti isa)
şair
belleğin kölesi oluyorsa,
(k)adın yoktur orada.
düşükte kalır doğum
aşk yoksa,
emek kıtsa
zaten çürüktür tohum.
(k)adın gölgede kalıyorsa,
bir yaz mevsiminin ardına sıkıştırılmış
gülüşün donar.
(or)ada
dilin
beli
kırılır.
susulur burada
sus/ulur
işte burada
o (k)adına,
selam
durulur.
şair mi
o zaten yoktur şiirde
adı da
çabuk unutulur.
böyle gecelerde,
yorgun başlarsın yolculuklara.
yağmurları kim karşılar,
kim susturur susuşları
bilinmez...
kim soldurur çiçekleri?
kim biriktirir ayrılıkları?
şair,
belleğin kölesi
giydirir
Kadın
yalnızlıkları
00 44 27 ekim 2009
İsa İnan
5.0
100% (19)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.