30
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1304
Okunma
öremediğim duvarları, örttüm kendimce
her şey , çok uzakta kalmalı
açıldı hayâllerimin ayası
çektim, aldım içine kaybolanları
majör bir savaşım var kendimle...
derin bir uykudayken hüzün !
bir yol bulmalı
toprağı derince kazmalı
sevinç çiçeklerini dikmek için
sonra, yıldızlara bodoslama girmeli
mavi göğün altından
yakmalı, bütün hüzün çiçeklerini / açmasın!
henüz vakit varken bakmalı
tek gözle de olsa, bakmalı…
ıssızlığın rengini boyamalı, yedi kat gök kuşağına
yol fenerlerini çıkarmalı, tavan arasında
gizlendiği yerden
başkalaşan ne varsa, donatmalı yeniden
tokluğum, düşünceme gelmeden
aydınlıkta gizleneni çıkartmalı !
sanrıları hapsedip karanlığa
yürümeli , bakmadan ardına...
ama üşüyorum, bu soğukluk nerden !
uyandın mı yoksa yeniden ?
çiçeğe duracakken bir nar
kapama gözlerimi kapama
çoğalmadım henüz…
erken gelmişliğini mi
geç kalmışlığımı mı, vurmalı ipe
hangisi diyet olur, dağ/ılan (lanan) gülüşüme ?
ahh! boşluk, her kapı arkası
çatılmış kaşlarıyla, gece durdu önüme yine!...
ne zaman bitecek bu savaş ?
ödünç bir ömür mü alsam ömrüme !
Hâdiye Kaptan
c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.