15
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1337
Okunma
Portakal ağaçlarını anlattı
yağmurlu bir sokakta
yaprak düştü
yüzüm
- Ben şimdi kuzeyden geldim -
Durmadan alıp gittiğin çocukluğuma:
Birbirinin devamı olan şiirlerde
apayrı bir dizeydi ömrün
yanına bir harf koyamadım.
bana bakmadan ağla
bir çocuk sustu
- ben şimdi ölümden döndüm -
Ve Eylül şöyle dedi:
Burası bilmediğim bir yer
Duyduğum her şey, sensiz
Ölüm bakışı üzerimde...
- Otobüste uyuyan bir kız
gözlerini açmadan sordu:
Biz neredeyiz ? -
( Elleri ellerimde soğuk bir dünyayla başbaşa )
Kıyıdaki adam uyuyan kızın elleri için söyledi:
O’nun ellerine bakmak
Suyun akışını durdurmaktı
Huzursuz utangaç ve korkak
Bir başına büyüyen çocuklar gibi
Ellerimin ortasında
Ağladılar.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz