Sevgili Ayşegül gülcan,şiiri üç kategoride ele alacağım.
a-Yorumlarken bu güne kadar en çok zorlandığım şiirdi.8+7 hece ölçüsü ile yazılmış ve yorumda ritmik akışın sağlanması zor olan bir şiire ses olmaya çalıştım.İtitraf ediyim çok zorlandım.Tüm şiirleri tek provasız ve tek okuyuşta yaklaşık % 99 doğru yorumlarım.Bu şiiri baştan sona iki kere okumak zorunda kaldım.Tabiiki benim için eğitici bir şiirdi.Bundan dolayı teşekkür ederim.


b-Şiirin edebi değeri konusuna çok dil uzatmayacağım.Çünkü siz öğretmenlerimize saygısızlık olur.Ancak yorumlarken algıladığım hissiyatımı açıklayabilirim.Duygunun tavan yaptığı dönemde yazılmış ve farklı bir tarz gibi duran fakat gayet güzel işlenmiş dizelerdi.Bu konuda başarılı buluyorum.



c-İmgeler agresif seçilmiş.Bazı imgelerde yorum esnasında tüylerim diken diken idi.Nedenine gelince ister sanat,isterse şiir,isterse şarkı ne olursa olsun imgelemede bazı değerlere saygı gösterilmesi gerektiğini düşünenlerdenim.Bundan dolayıdır ki benzetme bile olsa ben Resul’un şefaatini bu dünyada hiçbir şeye ne benzetirim,nede eşdeğer görürürm.Bu hal ile hallandığımda şiirin yazımına sözüm yok ancak imgelemede kabul etmediğim manevi hassasiyetimden dolayı şiirinizi eleştiriyorum.Şunuda belirtmeden geçemeyeceğim.Sizin bana aleni yaptığınız şu açıklamayıda çok iyi biliyorum.”Bu ifadeler isyan değildir”Böyle bile olsa ben şiirde bu tür imgelerin malzeme olarak kullanılmasını kabul etmiyorum.


Saygımla

Mustafa ZORLA