olmuyor işte!
bu dünyada yetişmiyor dilediğim sevgi
bilmiyorum
toprağından mı
suyundan mı;
yalanından mı
huyundan mı,
ne zaman bir gül ağacı diksem kuruyor
belki de yağmurlar asitli!

hep kandırdınız beni değil mi;
şu bulutlar da sahte anlaşılan
leylak ağaçları
papatyalar
deniz
yakamozlar
ay…
bir de bana olmayan yıldızları saydırdınız deliler gibi!

güya kozasından çıkan kelebek varmış,
Aslı diye biri ağlamış Kerem için;
yetmedi
peşinden bir de Ferhat çıkardınız
şirinlik yaptınız
dağlar deldirdiniz durduk yere;
dediğinize göre
krallar tahttan inmiş aşkın hatırına,
ser verip sevdasından vazgeçmezmiş sevenler
sevilenler de anlarmış yürek dilinden;
aşk olsun,
bunları nasıl uyduruyorsunuz
nereden buluyorsunuz bu kadar yalanları,
ben de kör olduğum için inanıyorum sizlere!

anlıyorum
tanrılar dağında kurduğunuz sofra serap
şarap diye içirdiğiniz de zehirdi!

ben de hayalim artık,
en iyisi güneşe ekmeli sevgiyi
hiç değilse gerçek bir kül olurum
nasılsa o da yanıyor benim gibi!

ö.n