Bağışla !
Sen kaç katmanlık kuyunun dibinden bağırıyordun
Ki; Duyulmadı yankısı pervasız çığlığının

Ah kalbur yüzlü çocuk
Şimdi sen ebedi küstün bize
Yanıtsız bırakırsın ellerimizi

Ardına bakmadan yürür gidersin minnetsiz
Yaralarını saklayıp yırtık ceplerine / başın dik
Işıksız / kandilsiz / küçük adımlarınla
Öpebilseydim acıyan yerlerini ah

Kızgınsın / öfkelisin / nefes nefessin
Dar geliyor kalbine göğüs kafesin

Senin bedenin çok ufak / parmaklarında
Nasıl toplayacaksın vurulan güneşini
Mırıldanırsın dudak arası sancılı dilinle alaz ezgini
Anımsayarak babanı
Sonra bırakırsın öfkeni annenin göğsüne
Yıldızlar kadar uzak

Savruk savruk savrulursun artık her fırtınada
Düşündükçe yenilersin hafızanı
Unutmazsın o sisli sahneleri / o ateş çemberi şehrini
Batar batar durur ihanetin parmakları
Yuvalarından çıkan göz bebeklerine
Şuursuzca kaçarsın tenine dokunan rüzgârdan
Sürükleyerek kırık dizlerini
Artık güldüremez hiçbir palyaço seni / ne de yüzü kara yarınlar

Oy körpeciğim!
Uyut kimsesizliğini ayın kollarında
Çoktan gömüldü çocukluğun anne göğsüne
Arama ışıksız sokaklarda
Sakla saçının kördüğüm örgüsünde / annenin sıcak şefkatini
Yarım kalmış masalına

Çokça büyüdün sen / yağan kırmızı yağmurlarla
Sil hafızanda çocukluğunu kapsayan bölümü
Affet bizi! Bizim dilimiz yok sana yalvarmaya
Yüzümüz yok yüzüne bakmaya
Yetmedi kollarımız seni kurtarmaya
Büyüklük sende baki / erdemlik sende sebilim

Şimdi mevsim kış / dünya kış uykusunda
Haydi... gülüşlerini anımsa, faydası yok hırsının
Dirilecek bütün ölüm çiçekleri baharda
Sana söz / kalsın aramızda

Ah masumluğuna yandığım / yazgın değil bu ihanet
Sana bunu nasıl anlatmalı / alabora ihtilale uğrayan ruhun
Kifayetsiz kalıyor kelimelerim / izahsızım

Öyle büzme dudağını / sen değilsin suçlu
Gül kokulu tenini kana bulayan melunlara
Geleceğini ters yüz eden nefsi bozuklara
Dünya sizin olsun de geç asil yanınla
Uçur öksüz ellerinle beyaz güvercinleri
Mutlak düşecektir yüzsüz suretler ayaklarının altına

Yok sevgiden öte kahramanlık
Mertlik senin damarlarında mevcut
Onlar insanlığın fikrine nifak tohumları ekendir
İptilan olan gururunla
İftihar sanadır çocuk!


03/02/2009/ N_Erol