Geç kaldık !
Paylaşsaydık hani / bir lokma ekmek / bir yudum su kadar
Yerin göğün paylaşıldığı kadar / Hak
Bir çiçeğin, bir çocuğun korunması kadar / Adil
Üç günlük ömre denk / Paylaşamadık


Kelebeğin kanatları kadar güçsüz / ömrü kadar kısa
Zayı olup uçmazdı ellerimizde / Haksız
Şimdi teneşire uzatılmış mum rengi cesedi andırmazdı
Gül yüzümüz


Kıyım kıyım makasladık üstümüzde ki al ipekli sevdayı
Soygun soyarcasına ruhsuz bedenimizden
Poşetleyip attık çöplüğe, körü körüne


Önce öldürdük yok yere kendimizi
Sonra gömdük boylu boyunca
Sen bana öfkeliydin / ben sana
Bağırdık / bağırdık / sağırdı kulaklarımız
Duyuramadık


Durgun bir deniz kadar suskunlaştı dünya
İkimiz de sessiz ve pişman / derman arandık
Geç kalınmış zaman misali / Kaldık
Oysa kısa metrajlı film kadardı ömrümüz
Alnımızdaki ben kadar gerçek / yazgımız


Şimdi ikimiz de birer ölüyüz
Ebedi ısınmayacak tenimiz
Ne sen bana, ne ben sana
Dokunmayacak ellerimiz


Düğünlerde bayramlarda
En kalabalık yerlerde / yalnız
Sen bensiz, ben sensiz
Heykeli andıracak donuk bakışlarımız
Çokça üşüyeceğiz


Öyle yorgunum ki…
Desem ki, kırıldı kanadım / Koş
Desem ki, düşüyorum tut ellerimden / Koş
Desem ki ağlıyorum / siler misin gözlerimi / Boş
Güneş doğsa ne olur / dünya bana / Loş

Şimdi ben sustum
Sen konuş!

19 / 01 / 2009 / N_Erol