Sen şimdi düşünüyorsun…
Umut umuyorsun naçar, fersiz gözlerimin nostalji bakışından
Kopuk rüyalarımın tenha sahnelerinden
Sana ait kareler görmek istiyorsun figüransız
Endişe içinde
O buğulaşan gözlerinden dağılıp giden telaşlı hayallerin
Hangi kentin ışıklarında kırılır bilmem


Bense…
Sana çok uzaklarda hasretim kadar derin çukurlar eşiyorum
Nefes daraltan
Darağaçları kuruyorum iki kaşım arasına
Ölü yıldızlar çalıyorum göğün gözlerinden, bu şehre karanlık uğradığında
Ve seriyorum içyüzünü musalla taşına sevdiğimin, jübilesi yapılmış aşklar uğruna
Sonra ışık topluyorum ayça görmemiş yetim korkulara
Renk koparıyorum alkımlardan
Göğü olmayan solgun yüzlü çocuklara


Ve sen…
O yabancı şehrin seher kuşlarıyla fısıldanırken
Ben seni yazıyorum şiirlerime asri imgelerimle
Göz ardı ediyorum asi ve iddiacı yanını
Sonra dalıp uzun uzun hayaline
Öfke büyütüyorum şizofren sanrılarla
Bir gözümü diğerinden kıskanarak


O vakitlerde işte…
Yenilirim göz karartan hakikatlere
____Asılır uzak şafaklara şehla bakışlarım
Kısılır baykuşların karanlık delen gözleri, ellerim açılınca duaya
En yırtıcı çığlıklar bile kırılır
Kırılır kırlangıçların çığlıkları, çarparak çığlığıma
Susar yankı vuran duvarlar, bütün serçeler uyur
Uyur yer ve gök


Batık bir âleme döner bu şehir
Kapanır perdesi düşlerimin
Dokunur bamtelime o aşina ses
Anılar darmadağın / us başka diyar
Yaşam sus pus
Şarkım sızmakta damarlarıma


’Adı bende saklı’
Adın bende saklı !


17/ 01 / 2009 / N_Erol