Gönlümün bağında açan güldün sen,
Kışımı bahara çeviren dildin sen,
Ömrümün yolunda beklenen yoldun sen,
Bunca yıl aradığım sen değil misin?

Kara gecelerde yaktığım çıra,
Adını yazdım da gönülden zira,
Bir ömür uğruna düşürdün nâra,
Külümü savuran sen değil misin?

Ben sana bağlandım dağ gibi, taştan,
Sözünü sakladım dilimden, baştan,
Bir ömür geçirdim gözümde yaştan,
İçimi kanatan sen değil misin?

Yollarına serdim gönül varımı,
Uğruna unuttum kendi zarârımı,
Bir pula değiştim bütün kârımı,
Beni yoksul eden sen değil misin?

Gözlerin değince bahardı dünya,
Sesinle susardı içimde hülya,
Şimdi viranedir gönlümde rüya,
Bu şehri karartan sen değil misin?

Bir selam uğruna bekledim seni,
Geceler boyunca yokladım beni,
Herkesi unuttum, unutmadım seni,
Aklımdan çıkmayan sen değil misin?

Dilimde duaydı, gönlümde adın,
Ne yana dönsem de karşıma çıktın,
Ben seni kendimden ziyade tuttum,
Beni kendimden alan sen değil misisin?

Kaderin önünde eğildi başım,
Sen oldun sevincim, sen oldun yaşım,
Bir ömrü uğruna verdim, sırdaşım,
Ömrümü tüketen sen değil misin?

Gecenin koynunda adını andım,
Her yıldız altında seni aradım,
Bir tek senin için yıllara kandım,
Ömrümü kandıran sen değil misin?

Yılların ardında izlerin kaldı,
Ne kadar kaçsam da peşimde kaldı,
Bir zaman cennetim olan bu sevda,
Şimdi cehennemim sen değil misin?

Bir gün sen de düşsen hasretin ağına,
Bir isim takılsa gecenin bağına,
Bir garip sevdanın düşse payına,
Beni o gün bilen sen değil misin?

Şimdi yollar ayrı, gönüller uzak,
Ne sende bir haber ne bende merak,
Fakat şu dünyada bilinsin ancak:
Bir zaman sevdiğim sen değil misin?


Kadir TURGUT