2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Çığ gibi büyüyor insansızlık
Gökten yağan yalnızlık
Gözeden damlayan okyanus
Adem ademe muamma
Dalları çiçek açan meyve taşıyor
Kısırın elleri taş
Kendi gölgesinde üşüyen dünya
Hangi bahçeden ister bağış
Kuyular derin, sesler boğuk
Zamanın çarkında bükülür heves
Bir lokma gökyüzü, bir avuç toprak
Geldik gidiyoruz, bir emanet nefes
Her can kendi çölünde derviş
Her yürek kendi tandırında har
Mana derin, yol uzun, menzil uzak
Sükuttan başka ne teselli var...
Vaha Sahra
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.