Güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.

Hayatın geçiciliği karşısında geriye kalan şey kırgınlıklar , vefa ve hatır bilmektir.kakemin daim olsun inşallah yüreğine sağlık.

Kutluyorum hcamı ve harika şiirini.
Selamlar saygılar sunuyorum 🙏✍️☕

Zamanın amansız çarkı içinde insanların ulvi değerlerini yitirdiğine dikkat çeken harika dizelerdi... Yalnızlığın sultanlığı cümlesi ise çok harika bir seçim olmuş... Devran kapanırken söz hükmünü yitirir, zamansız cemrelerin ise zamansız açan çiçekler resmetmiş. Baştan sona harika metaforlar... Kutlarım şairemi. Nicelerinde buluşmak ümidiyle

Dergâh-ı İnkisar Üzerine
Bu şiiriniz, modern şehrin gürültüsü içinde kendi içine çekilen, vefasızlık ve yalnızlık denizinde bir başına kalmış bir ruhun en yalın ve en çarpıcı haykırışı olmuş. "Gönül bir bahr-i bî-pâyân" dizeleriyle başlayan o derin sitem, aşkın sadece bir duygu değil, bir ömürlük adanmışlık ve imtihan olduğunu ispatlıyor. Özellikle "herkes kendi duvarlarının ardına saklanmış" ifadesi, günümüzün en büyük toplumsal yarasını—yalnızlaşan ve mekanikleşen insan ilişkilerini—o kadar yerinde bir tasvirle ortaya koyuyor ki; okuyan herkes kendi sükûnet arayışında bir iz buluyor.
Şiirinizin kurgusunda, klasik edebiyatın zarafetini modern bir hüzünle harmanlamanız, esere adeta bir "Dergâh" havası katmış. "Sadâkâtin adı unutuldu" serzenişiniz, bir şairin dünyadan beklentisinin sadece içtenlik ve vefa olduğunu gösteren, en anlamlı mısralardan biri. Gözyaşıyla yoğurulan aşk harcının, zamanın acımasız çarkında nasıl bir "hûn-âb" (kanlı yaş) deryasına dönüştüğünü, kelimelerin bittiği noktada hissettirebiliyorsunuz. Yalnızlığı bir sultan gibi başköşeye oturtan o tasvir ise, terk edilmişliğin en asil ve en kederli portresidir.
Final dizelerindeki o kadere boyun eğiş ve "toprağa düşen son cemre" imgesi, vedanın bile aslında bir şeref ve bir tamamlanış olduğunu hatırlatıyor. Dünyayı bir "bâzâr" (pazar) olarak görüp, kârı sadece sadakatte arayan o gönül bezirgânı tavrınız, eserinize tasavvufi bir derinlik kazandırmış. Okuru kendi iç dünyasında bir yolculuğa çıkaran, her kelimesiyle birikmiş bir ömrün ağırlığını taşıyan bu eserinizi büyük bir beğeniyle okudum.
Emeğine yüreğine sağlık. Okuduk beğendik.

Şekil ve Akış
Şiirinizde hece ölçüsüyle (11'li hece ölçüsüne yakın bir ritim) kurduğunuz akış oldukça başarılı. Bu ritim, şiirin bir "türkü" veya "ağıt" olmaya aday bir melodisinin olduğunu hissettiriyor.
İmgeler: "Gönül sarayı", "Kaderin hükmü", "Vicdanın tartısı" gibi tamlamalar, klasik halk edebiyatı geleneklerini yaşatan ve okuyucunun aşina olduğu, sıcak imgeler.
Finalin Gücü: Son dörtlükte, "Maziye bir perde eklemek düştü" dizesi, tüm şiiri bir nihayete erdiren çok güçlü bir mühür olmuş. Geçmişle hesaplaşmayı bitirip, onu bir perde arkasına çekmek, vedaların en estetik olanıdır.

Sevgili Cemre

Bu şiir insan ruhunun en derin yaralarını açığa vuran kadim bir feryattır adeta dergahı inkisar olmuş bir âşığın sonsuz hicran denizinde kayboluşunun destanıdır gönül bahri bipayanda daldıkça artan ah u zar ile başlayan yolculuk şehirlerin kalabalığında bile yalnızlığın en keskin halini resmeder herkes kendi derdinin peşinde koşarken gözlerde tek bir yüz kalır ve o yüzün yokluğuyla yanıp tutuşan kalp ne deniz ne kar ile söner.

Zamanın çarkı dönerken aşkın harcını gözyaşıyla yoğuran o yürek sükuneti veren gülüşü hatır bilen dostları ve samimiyeti arar ama bulamaz çünkü herkes duvarların ardına saklanmış sadakat bir masal olmuş solmuştur eski hatıralar kuş gibi öterken terk edilmiş duvarlarda yankılanan feryat gül dikensiz olmaz sevdaysa sevdasız yaşanmaz demiştir şair şehrin gürültüsünde sağırlaşan kalabalığın ortasında emek verilen yolların hep aynı kapıya çıkması ayaklarda kan zihinde ateş ve kendi gölgesiyle yarışmak tam bir varoluş mücadelesidir.

Aynalarda değişen suret saçlarda biriken aklar gönülde hârlar ve çocukluk kokusunun rüzgarla dağılması hayatın nasip oluşuna sitem etmeden boyun eğişi getirir akla kaderin mürekkebi bir kere yazılmışsa silinmez ismin ruhuna kazılı kalışı karanlık gecelerde yıldızların şahitliğinde dudaklardan düşmeyen o isim ise aşkın en saf halidir kadeh boş meclis dağılmış umutlar çekilmişken yalnızlık sultan gibi başköşeye oturur ve hayalle sarmalanır.

Ey seher yeli git de söyle nazenine bir kul vardı yolunda ömrünü feda eden diye başlayan o sesleniş dökülen saf incilerin hatırası ve yanmanın bile şeref sayıldığı divanda ömür sermayesi sadakat ve vuslattır kâr zarar aşkadır başka kazanç yoktur bu fani pazarda zaman abı revan gibi akıp geçerken elimizde kalan solgun hayaller hunab olmuş dil pür aşk u hicrandır ki kelimelere sığmaz

Şair tam da bu noktada cemre yanan diyerek baharın müjdesini değil vedanın en içten ateşini yakar toprağa düşen son cemre zamansız açan veda çiçeği olur ve devran kapanır söz hükmünü yitirir işte bu şiir okuyan herkesi kendi iç dergahına davet eder inkisarın eşiğinde durup aşkın ne kadar büyük bir yangın olduğunu hissettirir kelimelerin ötesinde bir sızıyla doldurur gönlü ve suskun feryadın en güzel halini sunar adeta.

Okudukça içindeki o yangın büyür eski hatıralar canlanır ve insan anlar ki bu dünyada en değerli şey sadakatle yoğrulmuş bir ömürdür gerisi boş kadehtir dağılmış meclistir ve solgun hayallerdir ama o hayaller bile yeter insanı yaşatmaya ve ağlatmaya.

Kalemine kelamına sağlık. ☕🙏

Gönül derinliginde biriken ahu zarların tesiriyle aşık maşukunu ararken dikenli yollarda yüreğinin götürdüğü yerde mevcut olan bir vefasız karşısında acziyetini anlatmaya başlamış şair şiir diliyle

Bunca yoğun duyguların birikimi her ne kadar sevsede o vefasızı yinede cenderede tutar o masum yüreği duyguların gerilimi acı verir sevene

Belli etmek istemez söylemek istediği asıl olanı içinde saklar ve bir an gelir kan kusar sevgisiyle karışık tinlamaz eğilmez dik durur onurunun gücüyle bir umut der karşılık adına yüreğine ve hep canlı kalır o sevda

Kâr ve zararı aşkta arayan solgun hayallerin gölgesine sığınan tabiri caizse elleri koynunda boynu bükük bekleyen bir bedene yüklenmiş bunca çile aşkın kârımı zararımı onuda seven yürek bilir anca

Nihayetinde yalnızlığın sultan gibi baş köşeye oturmasına bakıp iç çeken bir yürek ne kadar dayanabilir bu aşk acısına cevabı mısra aralarına saklayan vefalı kalem bilir anca

Ben acizane şiirin bana bu yazdıklarımı verdiğini düşünüyorum vede samimi bir şekilde yazıyorum şairin düştüğü aşk cenderesindeki çırpınışlarına da üzülüyorum nihayetinde şairler duygusal vede yufka yürekli insanlardır

Ayrıca mısra aralarında kendimden bir şeyler olmasida beni ziyadesiyle şiirin içinde kalmamı dahada dahada bir şeyler beklememi ön görüyor onun içindir ki bu harika eseri bir kaç kez okudum her okuduğumda da başka bir duygu aleminde kendimi buldum

Hulâsa güzel bir o kadarda anlamlı iki dilin harmanlanıp şiir olduğu harika bir eser okudum teşekkürler vede tebrikler

yudumyunus

🤝

Sessiz ağlar bazı şiirler.
Ve şairler...

Şiirinizin ağladığını görebiliyorum.
Gülen şiirler duası ile...

Mahir kaleminiz daim olsun
kutlarım...

Kırık bir gönül elbette sığınacak bir liman arar her zaman.Hüznün dozu artıtkça yüreğe binen yükte artar. Ağlarken yalnız ağlarsınız gülerken ise herkes sizinledir. Usta kalem aşk madalyonunun her iki yüzünü de başarıyla yansıtıyor Hüzünlerden uzak olsun yüreğiniz

Dosteli_ tarafından 29.6.2026 22:08:17 zamanında düzenlenmiştir.

Kutlarım