asel,
sen bu satırları okumayacaksın belki,
ama ben yine de sana yazıyorum.
çünkü bazı duaları
en temiz ellere emanet etmek gerekir.
seninki gibi.
daha kırılmamış,
daha yalan öğrenmemiş,
daha kapı arkasında ağlamayı bilmeyen ellere.

ben kırmızının yorulduğu yerde tanıdım seni.
küçücüktün.
gün gelecek büyüyeceksin.
ama insanın gözünde bazıları hep
mutfak kapısından sarkan bir çocuk kalacak.
sen öylesin biraz.
büyüyeceksin ama içindeki o ışık küçülmeyecek.

kırmızı bilir, yeşil bilir,
ben kelimelerle aram iyi olan biriyim
ama en çok onun yanında dilim tutuldu.
çünkü sevgi biraz da
söyleyemediğin yerde büyüyen sudur.
kimse altını kapatmazsa taşar.
önce ocağı,
sonra evi.

biz kırmızı ve yeşille geç kaldık birbirimize.
sen bunu anlamayacak kadar temizsin,
anlayacak kadar da büyük.
ikisi bir arada.
nadir bir şey bu.
ahmed arif olsa derdi ki:
"acıyı bal eyledik."
ben o kadarını beceremedim,
ama acımı kirletmedim hiç.

asel,
sen dünyayı kırmızıya boyarsın ve yeşile ve renkleri benden çok seversin,
bu doğru.
ama bir köşende bana da yer açmışsın,
bana bakışlarından biliyorum
biliyorum bunu,
en yakın arkadaşım deyişinden biliyorum.
çünkü çocuklar
yalan söyleyemeyecek kadar gerçek bakıyor insana.
sen bana baktığında
benim hangi yanımın kırık olduğunu
ilk sen gördün.
kırmızıdan de önce,
yeşilden sonra.

şimdi senden bir şey istiyorum.
büyük değil.
ben hiç büyük şeyler istemedim zaten.
bir ev istemiştim sadece bir zamanlar.
ışığı yanan bir mutfak.
camı buğulanan bir kış akşamı.
hepsi bu.

senden de büyük bir şey istemiyorum
bana dua et asel.

kırmızıyla aramdaki o paslı radyo cızırtısı
bir gün sussun diye dua et.
frekansımızı bozan ne varsa
hayat mı, yoksulluk mu, eski korkular mı
bir akşam üstü dinlensin diye.

dua et ki
ben yeşile bulanabileyim,
iyi bir insan olabileyim.
geç kalmış bir şefkati
bu kez vaktinde getirebileyim.
o masaya bu kez susarak değil,
gözlerinin içine bakarak oturabileyim.

evimin o uzun koridorlarında
aynalara yabancılaşmadan
kendi yüzümle kalabileyim diye dua et.
çünkü ben çok yoruldum
kendi gölgeme bile yabancı düşmekten.

asel,
sen küçükken biri sana
"bir yara öpülünce geçer" demiştir.
ben artık o yaşta değilim,
ama hala inanmak istiyorum buna.
senin duan
o öpülen yara olsun benim için.

biliyorum,
bazı acılar insanın namusudur, geçmez.
bunu çok yazdım.
ama bir şey daha öğrendim senden.
bazı dualar da insanın namusudur.
temiz bir kalpten çıkınca
göğe daha çabuk varır.

o yüzden seni seçtim.
en temiz eli.
en yalansız sesi.

bana dua et asel.
kırmızınla aramı değil sadece,
benim içimdeki o yarım kalmış yeşili de
onarsın diye dua et.

ve şunu bil
bir gün her şey yoluna girerse
o gün, en çok
senin küçük ellerinin
göğe açıldığı için olacak.

bazı acılar insanın namusudur.
ama bazı çocuklar da
büyüklerin dualarını taşıyacak kadar
büyük yürekli olur.

sen onlardansın.
bana dua et asel.