Haydi ver kokunu esende yaylalara
Börtü böcek, çiçek vardır oralarda
Ne gölgem değer ne de adım okunur
Şu değersizlik duygusu savurur da savurur.

Gel sözcüğü yitirdi anlamını çoktan
Sözlerin vurdu yüreği hem de yoktan
Sana söker şafak ve doğar da tan
Şu ezilmişlik duygusu kahpece vurur
Sevgisizlik vurgusu diyar diyar savurur.

Var mıdır üstünlüğü diğer kulların bilmem
Takvanın dışındaki hususları kabul edemem
Vefa dedik ya güzel, seni terk de edemem
Öteleyip durmanla kasılır kavrulurum
Vefasızlığına serzenişim incelirim, kururum
Kalpteki isyanıyla benden de çıkar bu yorum.

Kimseye zorla geçiremezsin köprüyü
Zaten anlamak ister o, özdeki ülküyü
Bir bayramdır her doğan gün kıymet bilene
Bilmemki insan neden öfke ile bilene
Uzak sandığımız ölüm elbet bizi de bulur
Selamı alınan değiliz ya edenler bulur
Beden ölür amma sevgi bu biteviye
Ta ötelerden ses verir karşılığını bulur.

Kimseye kin gitmez Gölgedir namım
Fıtrattaki güzelliklere nasıl hayranım
Dilerim anlayışlar yankı bulsun yürekte
Bende değil bu husus, bizdeki melekede
Haydi, başkalarının gözünden de bakalım
Üç günlük şu faniden çirkinliği atalım.

Oğuzhan KÜLTE