Ezel sabahını aydınlatan o eşsiz yüzün ışığı, gönül mülkünü bir gülşene çevirirken, feleğin dahi anlatmaya aciz kaldığı bir gamı tek bir "ah" ile cihana yayıyorsun. Aşk ikliminde tacın, tahtın toprağa yeksan olduğu bu mecliste, sadece o bakışın ve o derin mânâ aynasının izini sürmek, en büyük hükümranlıktan daha kıymetli kılınmış.
Sırrın yanarak söylenmesi ve şemin sönüp dumanının arşa revân olması, aşkın dünyevi bir sonla bitmediğini, aksine yüceldiğini gösteriyor. Cemâl ile hicâbın o gizemli dansında, perde kalktıkça görünmeyenin görünür olması, hakikatin perdeler arkasındaki o saklı güzelliğini ortaya koyuyor.
Vuslatın aslında ulaşıldığı sanılan başka bir hicrân olduğu gerçeği, aşkın o bitmez tükenmez yolculuğunun en sarsıcı ve bilgece tanımı olmuş. Arayışın kendisinin vuslattan daha kutlu olduğu bu manzumede, sırr-ı aşkı bu denli derin işleyişin hayranlık verici.
Emeğine, yüreğine sağlık. Okuduk, beğendik.