Neden her duyduğunda yanar sol yan
Gitmez maziden anıların, dipdiridir her an
Yüklenen vardı ya onca yükünü hayatın
Gizli öznesidir baban, fedakârlığın.

Kimse bilmemiş, duymamıştır hüznünü
Yürek yangınıyla geçmiştir dünü, bugünü
Söylemeye fırsat bulamadığımızdır
Sevgi, özlem sözlerinin öznesi babamızdır.

Çokça ihtiyacından etmiştir hep feragat
Emek ve tecrübeyle açtı bize kol kanat
Hep yaslandığımızdır, en güçlüce dayanak
Gölgesinde demlenmiş hayat denen olanak.

Gitti mi yok dönüşü, yeri dolamaz asla
Bulursan onun gibi haydi sırtını yasla
İşte çokça sebepten o bir nimet eridir
Aile ocağının sönmeyen alevidir.

Sılasında yatıyor, ne ses ne nefesi var
Babasızlık dünyada bilene yürekte har
Bir babalar günüydü dün, alamadım ki ele
Parçalandı yüreğim değemedim kaleme.

Sis yürüdü pervasız, kalmamalı babasız
Bıraktığı izlerde aranıyor nihansız
Gölge Ozan da baba, bilir işin özünü
Yitirince babayı, nem kapladı gözünü.

Çocuktuk biz sen vardın, neşe idi her gün
Vız gelirdi tüm zorluk, neden bıraktın o gün?
Büyümekmiş babasızlık, çocukluğa da veda
Zamanı kırdı geçti, adınla okunan sela.

Anlatsa dinleseydim, taşısaydım da sırtta
Asla ağır gelmezdi onla geldim bu yaşa
Bilin baba kıymetini, belki yarına yoklar
Anılarda kalıyor yaşanan güzel anlar.

Kim var ise bilmeli, bu ulvi bir duygudur
Babalıkta özveri derince soyluluktur
Var ise göç edenler, diliyorum rahmeti
Yaratan kısmet etsin her birine cenneti
Sağ olan babaları; sayın, öpün, arayın
Kaybının telafisi yok, sol yanları yakmayın...

Oğuzhan KÜLTE