.
Ecel dolandı durdu başımda,
Toprağım kazıldı gençlik yaşımda.
Soluğumu bıraktım son yakarışımda;
Ben seni severken can verdim bilesin!
​
Ne bir yönüm kaldı ne bir durağım,
Sisin ortasında söndü çırağım.
Kendimi ararken yitti sokağım;
Ben seni severken kayboldum bilesin!
​
Büyülü bir zehir akıttın kana,
Kabuslar dadandı uykudan yana.
Tövbeler kâr etmez artık bu bana;
Ben seni severken lanetlendim bilesin!
​
Kilitli kapında dilsizce durdum,
Elim kolum bağlı, kendime vurdum.
Kuş misali çırpındıkça yoruldum;
Ben seni severken çaresizdim bilesin!
​
Yüzündeki boya aktı da bitti,
İçindeki çirkin dışa nüksetti.
Kalbinde ki o pislik beni kahretti;
Ben seni severken gariptim bilesin!
​
Hücreler örüldü gönül bağıma,
Oklar vuruldu gençlik çağıma.
Esaret çöktü bak sol yanıma;
Ben seni severken esirdim bilesin!
​
Feryadım içimde çığlığa döndü,
Dilimde kelimeler yoruldu, söndü.
Lâl oldu bu dudak, maziye gömdü;
Ben seni severken sustum bilesin!
​
Karanlık bir perde indi gözüme,
İnanmaz olmuştum kendi sözüme.
Işığı kaybettim, döndüm özüme;
Ben seni severken kör oldum bilesin!
​
Şuurun ipleri koptu elinden,
Korkar oldum dünkü kendi halimden.
Bir mecnun yarattın dertli serimden;
Ben seni severken Mecnun’dum bilesin!
​
Saçıma ak düştü, büküldü belim,
Bir kış yaprağı gibi titredi elim.
Ömrüm ziyan oldu, anlamdım derdin neydi
Ben seni severken yaşlandım bilesin!
​
Şifa diye içtim sunduğun tası,
Bağrımı kavurdu o yalanın pası.
Gönlümü çürüttü bu aşkın yası;
Ben seni severken zehirlendim bilesin!
​
Bir damla su vermedin yeşil dalıma,
Kızgın çöller sürdün sevda yoluma.
Gazeller döküldü sağıma, soluma;
Ben seni severken kurudum bilesin!
​
Arkandan dökülen o süslü sözler,
Meğer tuzakmış, kör olmuş gözler.
Maskenin altında gizlenen yüzler;
Ben seni severken kandım bilesin!
​
Mevsimler değişti, dondum ayazda,
Bir sıcak nefesin kalmadı yazda.
Terk edilmiş bir bağ gibi enkazda;
Ben seni severken üşüdüm bilesin!
​
Kendi vatanımdan kovuldum sanki,
Yabancı yollarda yoruldum sanki.
Dipsiz bir kuyuya sürüldüm sanki;
Ben seni severken sürgündüm bilesin!
​
Hasretin prangası vurdu bu şehri,
Karanlık duygular kapladı nehri.
Ay mı galip geldi, yıldız mı terk etti bizi;
Ben seni severken kimsesizdim bilesin!
​