Her iki yanında bahçeler
Düzensiz anıtsallığında yükselen
Kerpiç taşlı ayrılığın duvarlar’ı
Sevdayla onlara sarılan sarmaşıkların
Duvar üstü aşk fısıltıları,
Renk, renk çiçeklerin kokusuna umarsız,
Karışma telaşında yapraklar solumaları.
Çiçekler de yükseklere uzanma sabırsızlığı
Sabahları çiğler birikir,güneşin soğrulmuşluğunda
Diplerin gölgesin de duvarın
Zamanın derinlerinde bir mayıs sonu yada haziran başı
Kendi halinde ayak seslerinin geliş geçişine tanık
Heyecanını çocuk yaramazlıklarından alan dar sokak
Nakaratsız yaşam olmaz...
Her gün aynı insanlarla
Sabaha ve akşama geçişin nakaratına durmuş kaldırım taşları
Dar bir sokağın yılların girdabında kaybolmayan
Sakin hayata,telaşa,ıslıklı bir türküye,sevgiye açılan ağuşları

Anadolu kasabasından farksız
İstanbul’un siyah beyaz hatırasında
Dar bir sokak ,anlamlı tarihin tanıklığında
Nice aşkları saklamış,aşıkları harcamış
Mevsimlerden mevsimlere nice hayatı taşımış
Bazen bir solunmalık yorgunluğun
Bazen sevgiliye elde bir buket çiçek koşmanın şahidi
Taşlarla uzayan yolundan geçen at arabalarının
Kırbaç seslerine aşina
Nal seslerinden,korna sesine koca devir devirmiş
Dar sokalar ve onlarda bıraktığımız nice hayatlar

Dar bir sokak...Bazen çıkmazlara açılan
Bazense yokuş aşağı bırakıp kendini
Boğazın mavi sularında kaybolan
Biraz hayat bir tutam ıtır ,zencefil kokuşlu
Bazen düz, bazen yokuşlu
Biraz Orhan veli ,
Biraz Yahya Kemal Beyatlı İstanbul’undan
Ziya Osman Saba gibi;
‘’5 yaşım 10 yaşım ah 25 li yaşım’
İstanbul da dar sokalar arkadaşım...