Erkek dediğin, sevdi mi bir eylül gibi sever;
Yaprak gibi dökülür yârinin göğsüne sessiz ve gürültüsüz.
Göğsünde taşıdığı o kalbi bir emanet bilir,
Öyle bi sahiplenir ki severken kalmaz bir an bile mutsuz.
Sevdiği kadının gözlerindeki bir damla yaşı,
Silmek için adar ömrünü, yürür hesapsız ve kitapsız.

Erkek dediğin, sığınak olur durduğu her yerde,
Uçurumlardan korur, rüzgârlara göğüs gerer.
Onun sevdası süslü cümlelerin çok ötesindedir;
Bir damla gözyaşı görse, dünyayı hiçe sayar,
Kendi elleriyle büyütür sevdiğinin neşesini,
Gözünü kırpmaz yarınlar için, dünyayı o kadının önüne serer.

Yorulmak nedir bilmez onun merhametli ruhu,
Öyle bir bağlanır ki, ölüm bile ayıramaz onu bedenden.
Yoklukla savaşır, hayatın kahrını sırtlar da
Şikâyet etmez kaderden, Ve ; ödün vermez şereften.
Öyle derin kök salar ki sığındığı o limana,
Fırtınalar kopsa dahi, kopamaz o sevdiği yürekten.

Lakin kırıldı mı derinden, incindi mi o gururu;
Suskunluğu ise bir nehrin yatağından taşmasıdır adeta.
Güven dediğin o ince iplik koptuğu an,
Ne bir sitem yükselir dilinden ne tek bir feryat;
Gidişi aynen, koca bir dağın yerle yeksan olması gibidir.

Erkek dediğin, küçük rüzgârlarda gemiyi batırmaz,
Görmezden gelir hataları, aşkın hatrına susar.
Gönlü bir deryadır onun, her dalgayı göğüsler,
Öfkesini kendi kalbinin derinliklerine basar.
Ama itimat ölürse şayet kutsal saydığı o kalpte,
Kendi elleriyle o muazzam sarayları bile tek kelimesi yakar.

Umutları çalınmış bir adam, yaralı bir kuştur artık,
Gökyüzüne renk katamaz, kanadı kırık, sesi ise lal’dır artık.
Kendi yaralarını kendi sessizliğiyle sarar da
Kimseye yük etmez içindeki o bitmez mecali.
Sükutu bir çığlıktır, duyamaz onu sağır diller,
Yalnızlığı bir hırka gibi giydirir kendi tenine,
Ve; Boyun eğer o adam, kaderin her cilvesine.

Koca bir çınardır erkek dediğin,
Can bilir emaneti, yarı yolda koymaz yârini,
Bir nezaketle sarar, sevdasının her halini.
Mühürlerse kalbini sevdiği kadının gözüne,
Leke sürdürmez asla, sevdiğinin sözüne.
Adam gibi sever, ölür de sevdasından dönmez geri,
Asla ihanetle kirletmez, uğruna baş koyduğu kalpteki o yeri.