Sayamadık gidenlerin ardından kalkan treni
Ne geri dönenler oldu ne de bir selam geldi
Düne mi takılmak bu yoksa o duygu mu aranan
Bir yaşanılar varmış elde, gerisiyse hep yalan.

Kim tutabilirdi ki bizi, kim olurdu bariyer
Bir kalktık mı ayağa yorulmazdı diz, kol, el
Çabamızın yankısını bulurdu sarsılırken yer
Ne ara aldık bu yaraları hem de öylesine içten
Şimdikine yaşam denebilir mi ki gerçekten.

En dokunaklı olmaya var mıydı gerek, vardı değer
En ucuzu yoktu hayatın hepsi bize keyfeder
Seçenekler çoğaldıkça küçülen oldu hayat
Her şey var belki fakat, tadı yok ki hep bayat.

Kimse bekleyen değil artık, beklenilen zannında
Roller aynı kalır ise sevgiler boynunu büker
Kimi zaman bir cama yaslanışın tam da ardında
Işıltısıyla başlamış kim bilir hayat usulca söner.

Devran döne dursun bize yok bir zararı
İnsan özünden almalı attığı adımlarda kararı
Bir yan solarken nasıl bir gülmek olur ötesinde
Bizi biz eden sevda savrulmuş, masallar ülkesinde.

Bir yanda kavgası var hayatın asla bitmeyecek
Gölge Ozan durur mu alevi yanıyor, sönmeyecek
Bir zaman yüze hoş bakacak ve yüz de güldürecek
Umut bitti denilen yerden elbet filizlenecek.

Oğuzhan KÜLTE