Hayırlı Huzurlu akşamlar
Mutlu geceler dilerim harika
Bir yorum güzel bir eser
Yürekten Kutluyorum saygılar selamlar

Bu dizeler, ilişkilerdeki o derin, görünmez düğümü—çocukluktan kalan şefkat boşluğunu—ne kadar naif ve vurucu bir yerden yakalamış. Şairin dediği gibi, hepimiz devasa bedenlerin içine hapsolmuş,

"Çorbanın tuzu fazla" veya "Gömlek iyi ütülenmemiş" gibi şikayetleri aslında birer öfke patlaması değil, birer imdat çağrısı. Dil başka bir şey söylese de ruh "Beni fark et, beni onar" diyor.
​Kadının Bilgeliği: Kadın burada sadece bir eş değil, bir şifacı rolünde.

Adamın hırçınlığını kişisel bir saldırı olarak almak yerine, onun arkasındaki o "okşanmamış başı" görebilecek kadar olgun.

​Suskunluğuyla okşamak" tabiri çok güçlü. Bazen en büyük tedavi, karşımızdakinin çocukça isyanına yetişkin bir sükunetle alan açmaktır.

​
​Metnin en can alıcı kısmı, adamın ancak o şefkati aldıktan sonra "yetişkin bir adama" dönüşmesi. Gerçek olgunluk, eksik kalan parçalarımız tamamlandığında veya en azından görüldüğünde başlıyor.

​"Hoş geldin" fısıltısı ise muazzam bir final. Kadın aslında işten eve gelen adama değil, hırçınlığından sıyrılıp özüne dönen, o an "evine/kendine varan" adama "Hoş geldin" diyor.
​TEBRİKLER KALEMİNİ KUTLARIM KALEMDAŞIM

beden dil kelime dlinden daha anlamlıdır bazen. hayat paylaşınca güzel anlaşınca rotasında gider. hayatın içinden bir suskunluğa dokunuş gibiydi şiir. bir gözlem bir hissediş ve hissettirme. insan ilişkileri çoğu kez kuralsızdır. dar kalıplara sığmaz.