RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Toplum, Zekâ ve Kaos Kliniği

Şiirin Adı: Nakarat
Şairi: Azerz
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi hocam bu şiir değil kalabalığın aklına tutulmuş bir ayna dedi, kimisi çan eğrisi deyince ortadakiler çoğalır uçlar savrulur diye mırıldandı, bir de içimizden biri nakarat dediği an mesele söz değil tekrarın gücü oldu deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu o eğrinin tam ortasına bıraktı

Şiirin mayası toplum
Ama sıradan bir kalabalık değil
İçinde akıl var
İçinde kaos var
İçinde uçlara savrulan bir denge var

Özgünlük 18 / 20
Çan eğrisi metaforu güçlü fakat yer yer tekrarın gölgesinde kalıyor

Dil ve Üslup 18 / 20
Keskin
Parçalı
Ama bazı ifadelerde yoğunluk fazlalaşıyor

Düşünsel Derinlik 18 / 20
Toplum zekâsı üzerinden sorgulama var fakat açılım sınırlı

Yapısal Bütünlük 17 / 20
Nakarat güçlü ama tekrarlar zaman zaman yıpratıyor

Etkileyicilik 18 / 20
Düşündürür ama her okuyucuya aynı etkiyi bırakmayabilir

Not Toplamı 89 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur: Şair diyor ki toplum zekâsı çan eğrisi, biz de diyoruz ki ortadakiler çoğalır uçlar bağırır, en çarpıcı taraf deli kuyuya taş atar dizesi hocam bu bildiğin kaosun başlangıcı, bir de şişkin balon var ki işte orada şiir patlar, iğne değdi mi dağılır, biraz da mizahı var, herkes zekâyı satın almaya kalkmış ama kimse düşünmeye yanaşmamış, tablo net: kalabalık var, ses var ama denge yok, bu da ayrı bir savruluş

Bu şiir RUSAMER rafına kaldırılmıştır

RUSAMER not düşer
Bazı kalabalıklar aklı büyütmez sadece gürültüyü çoğaltır
Denge bozuldu mu söz çoğalır anlam azalır

Vesselam.

Kalabalık büyüdükçe akıl büyümez sadece yankı artar.
En büyük kaos düşüncenin yönünü kaybettiği yerde başlar.