Her kalkış sancılıdır, çünkü sen sadece yükselmiyorsun;
eski kırgınlıklarını, yaralarını, birikmiş tüm yüklerini de taşıyorsun.
Ama bil ki ; her kalkış bir mucizedir;
her defasında yeniden doğuyorsun, yeniden güçleniyorsun.

Yavaşla, derin nefes al…
Acını hisset, ama kendini bırakma.
Sancının içinde bir güç saklı;
her adımda biraz daha farkında olursun,
her nefeste biraz daha sağlam.

Bazen düşmek kaçınılmazdır,
ve bu düşüşler seni korkutabilir, yorabilir.
Ama unutma, düşmek de bir öğretmendir;
sana sınırlarını, dayanıklılığını, içindeki ışığı gösterir.

Sen yıkıldığında, ruhun da öğrenir:
Ne kadar düşersen düş,
her kalkışta biraz daha dirençli,
biraz daha kendine yakın olursun.

Gölgeler üstüne yürürken,
kendi ışığını arıyorsun farkında olmadan.
O ışık senin cesaretin,
sana her defasında yeniden kalkmayı hatırlatan bir işaret.

Bırak sancı hissettirsin kendini,
bırak aynı zamanda güç versin.
Her nefeste, yavaşça,
kendine dön, kendine sarıl,
ve içindeki sessiz gücü hisset.

Ve bil ki:
Kalkmak her zaman kolay değil,
ama senin cesaretin, sancının ötesinde parlıyor.
Bir kez daha kalk,
bir kez daha nefes al,
ve kendine gülümse…
Çünkü sen her defasında yeniden doğuyorsun,
ve her defasında biraz daha kendin oluyorsun.
Efsaneyi bir bir yazıyorsun kadere.