BÖYLE SEVMEDİM
​Sen de başkaları gibi sıradan oldun artık;
Vefasız, sırtımdan vuran bir gölge gibi…
Ama ben seni böyle sevmedim!
Ben seni, kalbimin en derin yarasına kazıdım.
​Gözlerim senin gözlerinde kaybolurken,
Sen —fark ettirmeden— her adımınla bana ihanet ettin.
Ama ben hâlâ;
Seninle gelen her hatayı, her kırıklığı,
Kutsal bir aşk gibi taşıyorum içimde.
​Başkasına dönüşen ellerin beni yakarken,
Ben, seni ilk günkü safiyetinle sevmeyi bildim.
Sıradan bir aşk değil bu;
Seni, sadece "sen" olduğun için;
Her kusurunla, her yanılgınla sevdim.
​Şimdi anlıyorum ki:
Senin yokluğun, o sıradanlığın ve vefasızlığın...
Aslında beni değil, en çok seni yaralıyor.
Çünkü ben seni gerçekten, derinden,
Ölümüne sevdim!
​Ama unutma:
Ben seni böyle sevdim...
Ve bu sevgi; senin sıradanlığınla, vefasızlığınla
Hiçbir zaman eksilmeyecek.
Her dokunuşun artık bir acıya dönüşse de,
Seni hâlâ yüreğimin en kuytu, en karanlık köşesinde saklıyorum.
​Başkasına dönüşen sesin,
Başkasına açılan ellerin beni paramparça ederken;
Ben yine de "seni" sevmeyi bildim.
Çünkü ben seni; gülüşünle, hatanla, eksikliğinle sevdim…
​Sen belki gittin, belki de çoktan unuttun;
Ama ben seni böyle sevdim...
Ve bil ki: Senin sıradanlığın bile,
Benim içimdeki bu devasa sevgiyi silmeye yetmeyecek.

Gece Gözlüm