Uyku ile uyanıklık arasındayım, darda
Hızla akıp giyor zaman, duraksamaz
Akıl ile duygular örtüşmüyor, firarda
Güne varız fakat yarın bugünden doğacak
Sahte de olsa mutluluğun şarkıları çalacak.

Ne olduğumuzu bilseydik ta ötelerden
Düşer miydik hayatın tuzaklarına
Bilirdik dostu, düşmanı yürürdük kararlı
Bilinmezliğin sisleri ne denli de hummalı.

Bazen bir kitap, film olur götürür bizi
Yürürken anlam kazanır ayak izi
Hep öyle değil miydi kadim mazimiz
Güne anlamı katansak önemliyiz.

Zor olmayanı var mı sabrın, yitirimin
Dayanma gücünü verense hep o gayretin
Asla boşluğa savrulmuyor akan ter
Nasıl da yankılanır şafağa tüm emekler.

Her şeye güç yetmezse de var ilhamı
Uykusuz kalabilenler tutacaklar yarını
Şimdi kâr ve zararda yapmalıdır hesabı
Kapını çalan olacaktır o dünlerin telâşı.

Kapanmaz açılan yaralar, kalır izi
Hayat dediğin yol bir ikilem dizgisi
Yerinde gülmeler var hem de mutlulukla
Acıları da var onun seni taşır yarına

Hep güleni gördün mü hiç olsun abad
Ölümü öldürenler bulur ebeden murat
Asma şu yüzü gülümse, şerlere inat
Essin senden de rüzgârı kat bir değer
Yeri geldikçe an dünü orda sen vardın
Erdemleri özne kıl ki renkler canlansın.

Oğuzhan KÜLTE