Geleceksin diye korkuyorum artık…
Çünkü sen gelince her şey yeniden başlıyor içimde.
Sakladığım ne varsa gün yüzüne çıkıyor,
unuttum sandığım acılar yeniden can buluyor.
Ben seni özlemekten değil…
sana yeniden alışmaktan korkuyorum.
Çünkü biliyorum, sen bir kez daha girersen hayatıma,
ben bir daha toparlanamam.
Gelişin umut değil bana artık,
gelişin bir fırtına…
Her gelişinde dağılan yine ben oluyorum,
her gidişinde eksilen yine ben…
O yüzden korkuyorum işte…
Kapımı çalmandan değil,
kalbimi bir daha çalmandan korkuyorum.
Çünkü ben seni unutmaya çalışırken,
sen gelince…
ben yine kendimi unutuyorum.


Geleceksin diye korkuyorum artık…
Çünkü sen gelince her şey yeniden başlıyor içimde.
Sakladığım ne varsa gün yüzüne çıkıyor,
unuttum sandığım acılar yeniden can buluyor.
Ben seni özlemekten değil…
sana yeniden alışmaktan korkuyorum.
Çünkü biliyorum, sen bir kez daha girersen hayatıma,
ben bir daha toparlanamam.
Gelişin umut değil bana artık,
gelişin bir fırtına…
Her gelişinde dağılan yine ben oluyorum,
her gidişinde eksilen yine ben…
O yüzden korkuyorum işte…
Kapımı çalmandan değil,
kalbimi bir daha çalmandan korkuyorum.
Çünkü ben seni unutmaya çalışırken,
sen gelince…
ben yine kendimi unutuyorum.


En korkunç gerçek şudur…
Sen geleceksin diye kalbim titriyor,
ama titremeyen tek şey…
içimde kopan parçaların sessizliği.
Kopan sadece kalbim değil,
her defasında yeniden yıkılan hayallerim
Umut sandığım her şey…
paramparça olan benliğim,
kırılan kalbim,
tükenen sabrım,
eriyen umutlarım…
Sen gelince,
her şey yeniden yıkılıyor içimde.
Sana dair ne varsa, hepsi kanıyor.
Sevgiyle karışık korkular,
umutla karışık acılar…
Ben, her defasında yeniden kayboluyorum.
Biliyorum, sen gelince
yine kendimden ödün vereceğim.
Yine sana açılacağım,
Yine kırılacağım…
Bu sefer belki geri dönmeyecek parçalarım.
Artık senden önce kendimi düşünüyorum.
Ama fark şu ki:
Sen gel, sen yok ol, fark etmez…
Çünkü ben seni beklerken bile yalnızım.
Ve her gelişin, her bakışın,
benden bir parça koparıyor,
beni paramparça ediyor…
İster gel, ister gelme…
Ama unutma…
Kopan sadece kalbim değil,
içimde bir daha toparlanmayacak bir boşluk…
Ve ben, artık seni beklerken bile
kendi yokluğumun içinde çırpınıyorum.