Yüreğinize sağlık Gülhan Hocam.
En çokta tebessüm ede ede güven verenler kırar kadere olan umudun kollarını ki sımsıkı sarılıp kaderine kalp gözü perdelenebilsin.
Kendi kendisiyle hasbihalin izlerini taşıyan hayatın olası sahnelerinden ve şimdilerde çokca rastladığımız vefasız duyarsız duygusuzluk olgularından bir duyguyla güveninizin sarsılmış olmasını içsel bir muhasebeyle kendinize sitemler edip konuşmuşsunuz
Oysaki asıl sitem neden bunca değerler varken talan edilmesi umutların güvenin neden der gibiydi
Ama o son katredeki artık manevi yürüyüşün ayak sesleri koşmaya başlamış ve daha temkinli olacağının yollarını çizmiş.. ve noktayıda..eğer insanların iyiliğe olan inancını kırıp umutları yok edecekse gelecek olan gelmeden dönsün gitsinle koymuşsunuz..
Yüreğinize sağlık Hocam
Saygı ve selamlarımla
Sağlıcakla kalınız.

Ünsüz Şair Turaboğlu tarafından 25.3.2026 23:49:01 zamanında düzenlenmiştir.

KALEM USTA OLUNCA, ŞİİRİN GÜZEL OLMASI KAÇINILMAZDIR...A.Lüzumsuz

Güzeldi eser her zaman ki gibi
Bizde okuduk, kutladık yazan kalemi, yazdıran yüreği
Nice güzel şiirlere, yelken açman dileğiyle
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

Sevgili kalemdaşım güvenin kırılması, sahte gülüşlerin ardındaki tehlike ve hayal kırıklığından doğan bir uyanışın çok güçlü ve acı dolu bir anlatımıdır.

Sahte İyilik ve Cellat Metaforu: Şiirin en çarpıcı bölümü, iyilik maskesi takan bir cellat ve avcının yaralı ceylanı yalaması benzetmesidir. Bu, zarar veren kişinin aslında en büyük acıyı veren kişi olduğunu, ancak bunu tatlı sözler ve gülümsemelerle gizlediğini vurgular.
Hayallerinin sırça sarayını yerle bir etmek" ifadesi, kırılgan umutların ve kurulan gelecek planlarının aniden ve sert bir şekilde yok oluşunu simgeler. Bu, ruhun ızdırabının büyüklüğünü gösterir.
Şiirin sonunda yer alan "hiçbir yüze gülene inanılıp güvenilmeyeceği" dizesi, yaşanan acının bir ders olarak kalıcı bir değişime yol açtığını belirtir. Kişi artık koşulsuz teslim olmayı reddetmektedir.
"Sel misali akıp giderken yıllar gibi uzun günler" dizeleri, hüzün içinde geçen zamanın nasıl uzadığını ve ağır bastığını hissettirir.

Şiir, başlangıçta geçmişe dair bir özlem ve soru işaretiyle ("Hani...") başlar, ardından ayrılığın yarattığı sessiz acıya ve içe kapanmaya geçer. Orta bölümlerde, kandırılmanın şokuna ve hayal kırıklığının derinliğine inilir. Sonuç kısmında ise bu acıdan öğrenilen bir dersle, geleceğe karşı daha temkinli ve korumacı bir tutum benimsenir. "Fersahlarca uzaklaşarak gitmek" eylemi, zihinsel ve duygusal bir arınma sürecini işaret eder.

Şiirde kullanılan dil oldukça samimi ve içten olup, halk edebiyatı ile modern şiirin izlerini taşır. "Lades", "cellat", "ceylan" gibi imgeler, okuyucunun zihninde güçlü görseller oluşturur. Ritim, hüzünlü bir ağıt havasında ilerlerken, son kıtalarda daha kararlı ve kesin bir tona dönüşür. Bu geçiş, şairin acıdan güçlenerek çıktığını gösterir.
Güzel bir eser sunan yüreğini kalemini kutlarım