Küçüktüm;
bir gün
bir kızla tahterevalliye bindim,
kısa bir süre sonra
popomun üstüne çok kötü düştüm
canım çok yandı

kız karşımda
karnını tuta tuta gülüyordu
bir yandan da
çok komiksin diyordu

annem yanımda olsaydı
kucaklardı beni
yavrum,
çok mu acıyor derdi...

ablam
hareketlerime
sözlerime çok gülerdi
çok komiksin derdi

bana komik deme
diyerek sızlanırdım

şaşırarak
komik olmak iyi bir şeydir
niçin
bu kadar tepki veriyorsun
derdi

her seferinde
tahterevalli hikayemi
söylememe rağmen

komiksin demeye devam etti
bense tepki vermeye

bu vaziyet böylece
sürdüü gitti
artık her şeye travma diyorlar
o yıllarda
alınganlık diyorlardı

çok çok çok
uzunca bir süre
bana komiksin dediklerinde
ben hep ağladım
bazen dıştan bazı bazı
için için ve öfkeyle

sonra bir gün
kendi kendime güldüm
kendimle dalga geçmeyi öğrendim
yaa
insanları güldürebilmek
aslında güzel bi şeymiş dedim

fakat
bir insan evladının canı yanarken bari
zevk alırcasına gülmesinler be...


Gülhan Çeliktaş