Göğsümde Taşıdığım Sevda

Bazı aşklar bir hikâye gibi başlar ama bir kader gibi kalpte yer eder. Zaman geçer, yollar değişir, insanlar başka hayatlara savrulur; fakat insanın içinde taşıdığı sevdanın izi silinmez. Bu şiir, bitmiş gibi görünen ama kalpte yaşamaya devam eden bir aşkın; bir erkeğin sessiz, derin ve yalnız iç yolculuğunun hikâyesidir. Çünkü bazı sevdalar unutulmak için değil, insana kalbinin ne kadar derin olduğunu öğretmek için yaşanır.


Bazı aşklar göğsünde taşıdığın görünmez bir yara gibidir,
kimse görmez ama her nefeste sızlar sessizce.
Sen hayatıma girdiğinde
zamanın yönü değişmişti sanki;
şehir aynı şehir değildi artık,
sokakların kalbi senin adınla atıyordu.

Sen gülünce gökyüzü genişlerdi üzerimde,
sanki yıldızlar daha parlak doğardı geceme.
Bir insanın sesi nasıl bu kadar yuva olabilir diye
kendime defalarca sormuştum.
Ve her seferinde cevabı
senin gözlerinde bulmuştum.

Adını söylediğimde kalbim
kanatlanan bir kuş gibi çırpınırdı.
Bir bakışın
bütün yorgunluklarımı susturan bir limandı.
Ve ben o limanda
ömür boyu kalacak bir yolcu sanmıştım kendimi.

Sevda dediğin bazen
bir şehrin bütün ışıklarını tek bir kalpte toplamakmış.
Ben seni severken
gecenin bütün karanlıklarını söndürdüm içimde.
Çünkü sen varken
dünya daha az yalnız görünüyordu bana.

Ama aşk biraz da
gökyüzüne yazı yazmak gibiymiş meğer.
Rüzgâr esince harfler dağılır,
bulutlar başka yerlere sürükler cümleleri.
Ve insan bir gün bakar ki
yazdığı gökyüzü artık kendisine ait değildir.

Yine de bil ki
ben seni sevdiğim günlerden utanmadım.
Kalbimin en temiz odasında
senin adın hâlâ bir mum gibi yanar.
Ne rüzgâr söndürebildi onu
ne de zamanın soğuk elleri.

Bazı insanlar gelir
hayatına sadece kalmak için değil,
sana kalbinin ne kadar derin olduğunu göstermek için.
Sen de öyle geldin bana;
bir kapı açtın içimde
ve o kapıdan bütün evren geçti.

Şimdi sokaklar yine kalabalık,
insanlar yine aceleyle yürür kaldırımlarda.
Ama ben biliyorum;
dünyanın en büyük sessizliği
sevdiğin kişinin adını kalbinde taşımaktır.

Belki yollarımız bir gün
aynı gökyüzünün altında yeniden kesişir.
Belki bir rüzgâr
senin saçlarına dokunurken
benim kalbimin kapısını da aralar.

Ve eğer bir gün
adım geçerse aklının en sessiz yerinden,
bil ki ben hâlâ
seni ilk sevdiğim o adamım.
Kalbi biraz kırık,
ama sevgisi hâlâ gökyüzü kadar geniş.

Çünkü bazı aşklar bitmez;
yalnızca başka bir şekle bürünür.
Bir hatıraya,
bir şarkıya,
ya da gece yıldızlara bakarken
kalbinin içinden geçen o sessiz duaya dönüşür.

Ben şimdi
hayatın bütün gürültüsünün ortasında
tek bir gerçeği taşıyorum içimde:
Seni sevmek
bir ömür sürmese bile,
bir ömre değecek kadar güzeldi.

Ve ben şimdi biliyorum; bazı aşklar kavuşmak için değil, insanın kalbinde ömür boyu taşınmak için var.

Cemre Yaman Kaleminden ilhamla
Üstadım kalemin kavi olsun