Talimden öte bir değer kattı mı özveri
Diyorlar ki haydi dön, sil alnından da teri
Şu fanilikte ben kendimi bildim bileli
Değse de tebessüm yüze, kalmadı aleni.

Ziyan olup savrulanlara bak bir yıkılım
Tutunabilmek denen mücâdele çok zor
Tercihlermizle can bulacak bu kırılım
Göze alanları yakmaz ki ateş ne de kor.

Bir keyfiyetten ötedir hayat denilen yol
Sevgiden alırsa ivmeyi açılır da kol
Ver rengi sen de inançla, bahta dolandan ol
Varsın hor görsünler hatta dile de gel, durma
Gayretten doğacaktır güzellik, miskin olma.

Neleri başarabileceğini bilseydin
Iskalamazdın anı, zamanı dizginlerdin
Bir nübüvvet gibi bakardın onca nimete
Erişirdin, umut beslenen güzelliklere.

Yiten günlerin hesabından yok ki bir fayda
Günü nefeslen, işle biriktir yarınlara
Ve sindirerek çık hayat merdivenlerini
Onlar birer tecrübe takılma yanlışlara.

Haydi, durmak yok artık, yol almaktır gelecek
Kalbi paslandıran değil mi gayesiz duruş
Risk almadan uçabilir mi bir minicik bir kuş
Her zerresine değecektir harcanan emek
Dolansın diline, emek denen seçenek.

Yarınları parlatandır o, güne dik duruş
Şafakla verir hazzı, kanatlanır sanki kuş
Silinmez izleri emeğin esse de rüzgâr
Alın teri ile yaşamak ne de büyük kâr.

Yaşamak denen sahne ana değmekmiş meğer
Gölge Ozan sezmişti yiten günlerdi değer
Dizgini yok ki onun ömürdür gelip geçen
Gönle vurmuşsan mührü, şimdi sensin esen yel.

Oğuzhan KÜLTE