SUSTUĞUMDA DİNLESEN
Fevzi Emir Yılmaz

Yine seni yazıyorum bembeyaz çizgisiz sayfalara,
Kelimelere her yaslandığımda
Alfabem sen oluyorsun,
Konuşunca kelam sen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Üç harfli bir adı var sana olan hislerimin,
Daracık bir kapısı yüreğimin’
Girince genişleyen,
Sevgim öyle yüzeyden değil, Derin, dokunan, sarsan, taa içine işleyen,
Vazgeçmezdim yinede sevdiğimi bilmesen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Gecenin tam ortasında doğdun içime,
Rahmet bekleyen bir toprağın çatlağına düşer gibi,
Karanlığı kör eden bir ışık gibi,
Kurumuş bir ağacı yeşillendiren sarmaşık gibi,
Nasıl yarım bırakıyor beni
Sana söyleyemediklerim bir bilsen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Sana hiç bakmadım’ ama hep gördüm seni,
Kelimeler çırılçıplak kaldı dilimde,
Bir bakış değil bu’ bir teslim oluş,
Yanacağımı bile bile günün birinde,
Haziran gecelerinde ılık bir meltem gibisin şimdi ruhumda esen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Misafiri değilsin artık yüreğimin’ ev sahibisin,
Özlemek için sevdim seni’
Sevmek için özledim,
Hiç uzakta olmadın oysa’ hep benimleydin,
Sen geldin lâl oldu cihan
Şiir sensin şarkı sensin cümle sen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Ne zaman susacak olsam’ seni söylüyorum şimdi,
Dudağımda değil’ ruhumda adın,
Aşk değil bu’ sevda değil’ düpedüz yangın,
Dar gelir bedenim ruhuma
Birkez olsun görmesem,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Gözümle değil’ içimle seviyorum seni,
Kalbim aşkı bileli yalnız sende atıyor,
Küçücük bir hayalin can bulmama yetiyor,
Ziyanı yok deli gibi sevdiğimi bilmesen,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.

Kalbime uğrayan her sancı sensin,
Bazen zevk’in’ bazen derdin dibiyim,
Şimdi ismini duysam’ ağlayacak gibiyim,
Şikyet değil sözlerim’ tek laf etmem sevmesem,
Sen beni birde’ sustuğumda dinlesen.